ஐ Murwari's Place ஐ

teveel verscherpt Lancos3 met max scherpte op 10

Murwari

Om 8 uur uit de veren. Ik sta wel erg vroeg op in mijn vrije tijd.

Zoals iedere morgen, schijnt de zon behoorlijk, Ze brandt op onze niet gewende karnemelk (!) huidjes (het Zuiden staat bekend om karnemelkbroodjes). Het ontbijt is vrij goedkoop $ 5.10.

Daytona Beach, wat in het voorjaar bevolkt wordt door 400.000 studenten voor de spring break en snelheidsfreaks, is rustig. Het strand is op een enkele jogger en fanatieke surfer verlaten. Een eettent op wielen staat reeds volledig uitgedost klaar om junk-food te verkopen.

Veel ouderen wagen een schuchtere poging om hun gerimpelde vel nog dieper te laten doorgroeven en gaan in de keurig gerangschikte stoelen zitten. Een dame ligt reeds te spartelen in het zwembad.

Pelikanen vliegen rond alsof het muggen zijn. Daytona Beach heeft in totaal 35 km spierwit strand, gemiddeld 150 meter breed. Hard strand, je mag en kan hier auto rijden zonder noemenswaardig gevaar, zolang je de regels maar in acht houd.

Hier werd tussen 1903 en 1935 dertien keer het snelheidsrecord verbeterd. O.a. door Sir Malcolm Campell die in een 5 ton zware bluebird 286 mijl / uur haalde. Momenteel vindt elk jaar de Daytona International Speedway plaats op een 2.5 mijl tri-ovaal circuit. Het  zou volgens kenners de snelste baan ter wereld zijn. In maart volgen dan de motorraces, die alle motormuizen van de States (en daarbuiten) aantrekt en dus een grote soepzooi is.

De stad is - zoals velen - ontstaan door zijn geografische liggen aan de rivier de Halifax. Er werden eiken gekapt in het binnenland, op schoeners geladen en naar Engeland getransporteerd (1767). De stad dankt zijn naam aan een der kolonisten, Mathias Day.

Rond 10 uur vertrekken we over de I95 richting Titusville. Het is slechts anderhalf uur rijden, een 100-mijl. Het verrast me dat Cape Kennedy wel staat aangegeven in tegenstelling tot andere bezienswaardigheden.

Vroeger Cape Canaveral. Met de lancering van een V2 startte hier een ruimtevaartstation. In 1958 werd de eerste Amerikaanse satelliet, de Explorer I gelanceerd. Edward White was de eerste Amerikaan die in 1965 een ruimtewandeling maakte, terwijl in 1969 de Apollo II vanaf hier vertrok voor de eerste voyage naar de maan. Amstrong was de eerste mens die ooit voet op de maan zette. Mijn oom, die in 1968 reeds 80 was, geloofde heilig dat de opnames in een woestijn waren gemaakt. TV was nog begrijpelijk, maar mensen op de maan, nee dat kon immers niet.

De lange, kaarsrechte weg naar de Cape is op zich minstens 15 mijl.

Naast de weg liggen eveneens kaarsrechte kanaaltjes die goed bevolkt zijn met drijvende boomstammetjes, uitgerust met venijnige kraaloogjes, alligators dus. Helaas is stoppen ten strengste verboden en fotograferen vanuit de auto lukt niet. Het is zo vochtig dan de lenzen beslaan (we zitten in een auto met airco aan boord).

In de kale boomtoppen zitten bald headed eagles, Amerika's symbool. Ook die zijn nauwelijks te fotograferen. Dit gebied is niet voor niets Merrits Island National Wildlife Refuge genoemd en maakt deel uit van J.F. Kennedy Space Centre. Tussen de slashpines en swamps leven er 4000 alligators op het terrein en veel van die arenden, naast 250 andere vogelsoorten, en wasberen. Ook hier komen reuzenschildpadden in juli hun eieren leggen op het strand.

De parking is enorm, de entree sober, de hal imponerend. Ik heb mijn moeder hier collect call gebeld en ze zei alsmaar ja, ja. Maar had niet in de gaten dat ze zelf betaalde.

De raketten zijn vrijblijvend zonder betaling te bezichtigen. Maar ze zijn toch niet wat ik dacht. Ze laten zich echter moeiteloos fotograferen en wekken protestloos een illusie van gratie en groteskheid. Temper echter de extase, ze zijn fake, gemaakt van plastic en aluminium.

Voor $ 14 kunnen we een 2 uur durende tocht over het terrein maken. Aanstaande zondag, op 12 september gaat een volgende shuttle de lucht in. Alles is in opperste paraatheid gebracht. Precieze afmetingen weet ik niet meer in detail, het is groot immens groot, Dow is hiermee vergeleken slechts een miniplantje. 

Het NASA gebouw is op 1 na het grootste gebouw ter wereld (in Washington waar boeings 747 geassembleerd worden, is nog een groter gebouw). Een ster meet meer dan 10 voet.

De kustlijn wordt streng bewaakt door middel van lopende patrouilles en via die bootjes die over het ondiepe water scheren. De shuttle zelf staat goed ingepakt en is enige tijd geleden via een reusachtige oplegger van het gebouw naar de lanceerunit gebracht met een snelheid van 1 mijl/uur, iets wat dagen duurt. Ik vind het nogal zeer fascinerend.

Het is verzengend heet maar niet heet genoeg om toch zeer ernstig gewaarschuwd te worden niet van het pad af te dwalen en niet buiten de gele markering te komen. Er zitten giftige slangen en alligators in het groen. Na 20 minuten ben ik reeds verbrand. Het aantal beesten wat steekt en vliegt is gering, het is te warm.

Amerika krijgt weer wat pluspunten (werd nodig, zat ver in de min). Een Japans echtpaar staat elkaar te fotograferen en zijn verrukt 'les please' als ik voorstel ze beiden te fotograferen.

Niettegenstaande de helft nep is en de shuttle heel ver ver buiten het bereik van de duizenden bezoekers is dit  zeker de moeite waard geweest om te bezoeken. Uitgebreide informatie is te vinden in het boekwerk van Cape Kennedy (toen hadden we nog geen internet)

Rond 15.00 heading West over de Bees Route, een zwaar belaste tolweg, zowat om de 5 mijl $ 1 betaald. De weg is rustig, ondertussen vind ik dit niet meer prettig. Na een uurtje rijden ongeveer bereiken we na de zoveelste dondervlaag, Orlando, Kissimee de kermis van Walt Disney.

Konden we op St John's geen hotel vinden van ellende, hier kun je bijna niet kiezen. Ik word draaierig van alle uithangborden en schreeuwende reclamezuilen, felle kleuren, koop de pret !

Deze titel kan ik niet uitspreken zonder dat er luid geschaterd wordt. Enfin is ook niet belangrijk. De Sint is vandaag gearriveerd en steeds meer begin ik deze man te waarderen. Het is een hele periode over geweest omdat hij me schandalig in het ootje genomen heeft maar toch. De kerstballen liggen al in de etalages en de pepernoten zijn bijna overtijd omdat ze al van september in de schappen liggen.  Nee is ik begin hem echt te waarderen en zijn Pieten ook.

Ik krijg het op mijn heupen van die Santa Klaus die dezelfe is maar zeer verbasterd, een mislukte kloon. Toe nou Noordpool en elven, het is al erg genoeg dat de Sint in Spanje woont. Hij hoort in Turkije thuis, want daar komt ie vandaan. Is misschien wat ver met een boot dus laat hem maar in Spanje wonen.

We hebben met veel belangstelling en gegiechel naar de aankomst in Schiedam zitten kijken. Herejee de Sint heeft een kruis op zijn mijter. Dit is in Belgie verboden. Daar moet hij er een zonder kruis dragen. Gelukkig mogen Pieten weer. Ik hoorde vandaag een jong wicht aan 2 Turken vragen : gaan jullie naar Sinterklaas vanmiddag (rond de 16 jaar). Ja, klonk in koor, hoort erbij. In de US zou Black Peter echt niet kunnen, maar dat in Belgie het kruis op de mijter niet mag is klinklare onzin. Van origine is tie katholiek en hoort ook zo te blijven. En het zou jammer zijn als deze traditie verdwijnt en plaats maakt voor Halloween en Santa. Leve Sinterklaas !

Onderstaand, met dank aan Chris Platteeuw van RBNN.  de aankomst in Terneuzen. Chris zijn space is tegen diefstal beveiligd maar ik hoop dat hij het niet erg vind dat ik 1 fototootje gestolen heb en er express was aan gesleuteld heb zodat het niet meer op zijn origineel lijkt.Ik zal zijn site nog wel wat voeden als tegenprestatie. 

We kennen deze hulp Sint heel goed en weten uit goed ingelichte bron dat hij enige jaren geleden op deze functie heeft gesolliciteerd in het gemeentehuis. Hij was direct aangenomen en stelde dan ook direct zijn eisen : aankomst per boot, teksten en Pieten maar geen paard noch schimmel want hij is enorm bang voor paarden. Zodoende is onze hulp Sint een verwend nest, want hij laat zich per koets door het winkelgedeelte van de binnenstad rijden. Volgende week, enige mutsen kennen het etablissement, heeft hij zitting in Ter Nose en is vanaf heden zowat iedere avond op stap. Het valt me op dat hij nieuwe handschoenen en een nieuwe onderjurk aanheeft. De vorige waren wit. En zijn baard is vervangen, want de mot zat in de vorige (of pilsjes). Onze Sint is modebewust. Schiet me net te binnen dat hij van origine ook Belg is.

Murwari

PS : in Belgie rijdt de Sint over de daken op een ezel. Die kunnen beter klimmen.

Sorry Jules

Dit land gaat echt niet onder water
Het kleine stukje Zeeuws Vlaanderen
Ligt bijna in miijn voortuin
Nog geen 5 km hier vandaan
Een oase van rust
Waar ieder seizoen zijn charme heeft
De winter rijm en vorst
De eerste lenteblaadjes, wilde paasbloemen en lammetjes op den diek
Wiegende gewassen, blauwe vlasbloemetjes die na de middag hun kelkjes dichtvouwen
Aardappelen, uien en suikerbieten
zwarte polder soms gebarsten van de droogte
soms nat en plakkerig, blijven schoenen erin plakken
100-den wilde vogelsoorten
de buizerd bidden en de kiekendieft dieft een kip
de vos scharrelt rond en rooft een haan
de zware Vlaamse luchten waar Jacques Brel vaak over zong
Geen Nederland, Geen Belgie, een reepje niemandsgrond
Waar mijn geliefde Lakenvelders kalfjes krijgen
Trouwe koeienogen niet voor de slacht maar voor de sier en een emmer melk
waar de Lakenveldse kippen dartelen, ze heten niet zo maar zien er gek uit
En de wit zwart gevlekte veulens bokkensprongen maken
Dartelend door het weiland springen
op 't eiland
Weidse luchten, vlak en strak
Gebonden aan de Schelde aan een kant
En een Landgrenspaal uit 1832 aan de andere kant

Murwari voor Cybermum

Klein zoetwaterkreekje waar vissers de dag vervissen
Wat naast de vruchtbare zware polderklei ligt waar tarwe goud wiegt
Naast de weilanden waar de Lakenvelders grazen
Maar zo dichtbij de zoute Schelde
Waar ligt je lot lief kreekje ?
Blijf je zoet of wordt je ontpolderd
Wordt je dan weer zout zoals 400 jaar geleden
Blijf maar kreekje, je ligt daar goed

Bij 't Eiland - Boerengat / Hoek

Margwari

Novembris, de dagen worden angstvallig korter
En de nachten langer
De zon geraakt in gevangschap
Of is op de vlucht naar 't verre zuiden
Onze voorouders zaten hem te knijpen
En zo ook ik met al dat mexspul in mijn lijf
Grijze nevels liggen als een deken over velden en wegen
Mist verstilt 't geluid der dingen
Natte maand niet per se van de regen
Vee staat verscholen in de mist, met wat geluk breekt een bleke zonnestraal door
Bladeren waaien woest door de lucht
Meeste bomen kaal maar alweer zwanger
De wind giert, paraplus draaien alle kanten op
Het regent giet of miezert
Allerheiligen, Allerzielen weer
Chrysanten en heidebosjes
Of sierkolen waar ik zo een hekel aan heb
Kornoeile is knalrood geworden zo ook de wingerd
Een felle laatste gloeiende groet
Zomerslippers vervangen door laarzen
Katten, honden doezelen voor de kachel
Of bekijken  de buitenwereld door het vensterraam
Rolluiken 's avonds dicht
Sfeerlichtjes aan
Sinterklaas vult zijn boot met spijs en goed en draait de motor proef
Nog een paar weken en de Kerstboom komt er weeral aan
Het jaar is bijna om alweer
De velden geschoren, de winter bijna geboren
 November warm en fijn, het zal een strenge winter zijn
Als 't vriest in november, sneeuwt 't in december
Als november 's morgens bloeit (mooi weer), weet dat de storm 's avonds loeit
Zwaait de winter in november al staf, zijn rijk zal kort zijn voor straf
Donder in november laat een goed jaar verlopen
 Houden de bomen hun blaren lang, wees voor een strenge winter bang
Onweer laat in het jaar, de vries is nog niet klaar
 November met z'n regenvlagen, brengt verkoudheid, jicht en andere plagen
 Als de R is in de maand, is het weer niet altijd meegaand

 Gij blaren, rust in vree,
't zal geen een verloren,
geen een te kwiste gaan
voor altijd: herboren
die dood nu zijt,
zal elk van u, dat viel,
de zonne weer ontwekken,
zal met uwen groenen dracht
de groene bomen dekken
te zomertijd
(Guido Gezelle)

Murwari